motylek96, ulubione teksty

2934 teksty ulu­bionych Użyt­kowników.

sprag­niony za niebo w płynie
od­da życie włas­ne i blis­kich
chci­wy dla zaz­dros­nej mamony
gotów na każde łajdactwa
karłowa­te po­pychadło dla władzy
mi­liony is­tnień poświęci
starzejąca się brzydota
wy­pije krew noworodkom
próżność i głupota
dla pochwał ot­worzy piekło
fa­natyk dla fatamorgany
świat w po­wiet­rze wysadzi

a reszta
z miłości do nich wszystkich
codzien­nie skle­ja świat od nowa
 

myśl • 19 września 2017, 21:05

wej­szno­ria bes­ba­ria i lu­benia za­wiązały nik­czem­ny so­jusz
ich zielo­ne woj­sko miało zniewo­lić naszych wschod­nich sąsiadów lecz
zmieniły im się plany

ale już siedem­naste­go przy­jadą bra­cia na swych og­nistych rumakach
i nas wyzwolą
znowu...
 

myśl • 15 września 2017, 23:32

da­wała mu wskazówki
bo jej ze­gar biolo­giczny tykał
lecz on miał wahadło
 

myśl • 10 września 2017, 23:26

Na tarczy zbyt późno dla wskazówek

cza­sem bezczasem
coś pęka ni­by udręka
no­cy bez nocy

bez snów w niemocy
i czuć by się mogło
uczuć smak

tyl­ko niebo kapie
wiatr straszy a drze­wa sypią
liście

zamaszyście
bez wyt­chnienia jak czas
który przemija

os­tatnią kroplą u dna

te­go co kiedyś
wspom­niane­go dziś
u pro­gu żad­ne­go jutra 

wiersz • 7 września 2017, 22:37

puk puk ktoś puka
pro­myk na po­nurym gra­nicie nieba?
ktoś też połowę życia szczęścia szuka?
nie nie to tyl­ko "ziem­niaków nie trzeba"
 

myśl • 5 września 2017, 19:09

tym­cza­sem prze­niosłem mo­ja duszę utęsknioną
do tych fo­bii śmie­sznych, serc podzielonych
gdzie sta­ropa­nieńskim ru­mieńcem wieś kwit­nie nieśmiała
 

myśl • 28 sierpnia 2017, 21:57

* * *

gdy upał kar­mi słońcem godzi­ny
doj­rze­wamy w cieniu

czas poz­wa­la prze­ciekać przez palce
miłość wle­wa się w ciał kon­ste­lac­je
roz­szerza oczy, wyd­my ust roztrwania
spoj­rze­niami kształtu­je ramiona

znamiona

gdy­bałam o nad­chodzących zna­kach zapytania
a prze­cież zna­ki cza­su i miłości no­simy na ramionach 

wiersz • 27 sierpnia 2017, 14:29

Zatrzymanie

Gaśnie os­tatni pom­ruk słońca,
za ho­ryzont cho­wa ra­miona,
upa­da dzień,
u stóp no­cy wszel­ka po­kora.

Nis­ko przy ziemi skro­pionej ros łza­mi,
bezdźwięczna cisza mil­czy,
o tym co było i cze­go nie będzie przed na­mi,
sna­mi na ja­wie, bez snu no­cami.

Już czas,
zniknąć pośród kształtów cieni,
krok po kro­ku, bez lęku,
w wie­cznej no­cy topieli.

Wysłucham raz ostatni,
niegłosu,

sierpieni. 

wiersz • 11 sierpnia 2017, 22:21

żyję
to tyl­ko mo­ja
mar­twa natura
 

myśl • 31 lipca 2017, 01:43
Partnerzy

Blok

Cy­taty.eu - afo­ryz­my i sen­ten­cje Cy­taty, afo­ryz­my, sen­nik Zamyslenie.pl, Aforyzmy i cy­taty

yestem